කාටදෝ වුනු ඇත්ත කථාවක් ලු!

ඕන්න එක්කෙනෙක් අද වැඩපල එහෙම ඉවර කරලා යාහූ එකට වෙලා යාළුවෙක් එක්ක හරබර සාකච්ජාවක්ලු..
එකපාරටම වෙලාව බලද්දි 4.45ත් වෙලාලු 4.15ට ගෙදර යන්න කලින් කෝල් කරන්නම් කිව්ව කෙනාගෙන් කෝල් එකක්වත් නැති හින්දා ඒ මනුස්සයටත් හිතින් බැන බැන ටාං ටෝං ගාලා යාහූ යාළුවට බායි කියලා වෙනදා විදියට නැතුව කොම්පියුටරේ ස්විච් වලින් කෙලින්ම ඕෆ් කරලා දත කට මැදගෙන මූණ හෙම හොදලා සුරුස් ගාලා යතුරුත් බාර දීලා පාරට ආවලු...අව්වත් වැඩිය සැර නැති හින්දා ඉරටත් ඔරව ඔරව දාඩිය පිහ පිහ ළග තිබ්බ ෆුඩ් සිටියටත් ගිහිං ඕන කරන ලටපට ටිකක් අරන් දැන් බස් එකට නගින්න හෝල්ට් එකටත් ආවලූ... දැන් ඉතිං 5 ත් පහුවෙලානේ... ඉතිං අර දෙනවා කිව්ව කෝල් එකත් නැති හින්දා බස් එකක් එනකම් කරන්නම්කෝ හොද වැඩක් කියලා මොබයිල් එක අරන් ගත්තාලු කෝල් එකක්...!

"හෙලෝ! කොහොද ඉන්නේ?"
"ඔෆිස් එකෙනේ.. ඇයි..?"
"ඔෆිස් එකේ? ඇයි ගෙදර යන්නේ නැද්ද?" ‍
"දැන්ම?"
"නැත්තං... දැන් වෙලාව කීයද?"
"දැන් තුනට විතර ඇතිනේ..."
"විකාරද?"
"ඔව් ඇයි නැද්ද? ඉන්න බලන්න මේකේ වෙලාව වැරදිද දන්නේ නැහැ..."
"හ්ම්.. බලලා ඉන්නකෝ..."
"තුනයි දහයයි තමයිනේ වෙලාව ... ඇයි ‍ඔයා කොහෙද ඉන්නේ..??"
"ඈ.........! හයියෝ.... නෑ දැන් වෙලාව පහයි නෙවෙයිද?"
" පිස්සුද අනේ.. හික් හික් හික්....."
":(( මම ගෙදර යන්න ඔෆිස් එකෙන් ආවානේ...අනේ දැන් මොකෝ කරන්නේ... අනේ දැන් මං ඔෆිස් එකට කෝල් ආවොත්..මොනා හරි වැඩක් ආවොත්..අනේ...!
...........................................

__________________________________________________________

හැමෝම මතක තියා ගන්න ඔන්න ‍ඔහොමයි කට්ටිය කලින් ගෙදර යන්නේ.. මේක වුනේ කාටද කියලා ඉතිං දන්නෝ දනිති.. නොදන්නෝ නොදැනම සිටිති.. :p

කථාවේ පණිවිඩය :- ඔබේ ඇස් එකවරම විශ්වාස නොකරන්න එය ඔබ මුලා කරනවා විය හැක.

මෝසම් මුහුදේ පිහිනීම - ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේ

මේ දවස් වල යෙදෙන ඒවා මේවා වැඩ හින්දා ලියන්න දේවල් හිතට එන්නේ අඩුවෙන්. ආවත් ලියන්න ගියාම හිතෙනවා නෑ මේවා ලියන්න ඕනි නෑ කියලා. බ්ලොග් ලියන්න ගත්ත මුල් දවස් වල බ්ලොග් ලියන කාවවත් දැනන් හිටියේ නැති නිසයි කියවන අය නැති නිසයි හිතට එන හැමදේම බොහොම නිදහසේ ලිව්වත් දැන් ලියන්න ගියාම පොඩ්ඩක් දෙපාර තුන්පාරක් කල්පනා කෙරෙනවා. කොහොම උනත් ඒක මගේ හිතට වදයක් වුනත් එහෙම කෙරෙන එක හොද වෙයි...ඒක නිසා මගේ බ්ලොග් එක ලියන එක සෑහෙන්න මන්දගාමී වෙයි. කමක් නෑ. ඒත් මං දන්න හැම ‍බ්ලොග් එකකම අකුරක් නෑර පුළුවන් හැම වෙලාවෙම කියවන්න මම කැමතියි. සමහර දේවල් වලට අදහස් නොදැක්කුවත් අකුරු කොහෙද ඒවා කියවන්න මං එතන ඇති‍.
මේ හදිස්සියේ මේ සටහන ලියන්නෙත් අද කියෙව්ව දෙයක් ගැනයි.. මීට මාස ගාණකට කලින් සූ අක්කාගේ මෙන්න මේ ලිපිය කියවලා තමයි මම ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේ ගැන දැනගත්තේ.. එදා ඉදන් හොයලා ගිය සිකුරාදා කොළඹ නගරේ පුරා ඉබාගාතේ වගේ ඇවිදින ගමන් නුගේගොඩට ගිය වෙලාවේ සරසවි පොත් හලට ගොඩ වුනාම ‍පොත් සේරම ටික තිබ්බා. අපේ කට්ටිය ගෙදර එනකොට තෑග්ගට අරන් ආව ගිෆ්ට් වව්චර් එක ලග තිබ්බ හින්දා ‍මෝසම් මුහුදේ පිහිනීම කියන පොත ගෙදර එක්කගෙන ආවා. .
ගෙදරත් කියවන්න පෙලගැහිලා තව පොත් හතර පහක්ම ඉන්නවා. ඉතිං ඒක හින්දා අද මෙයාව ඔෆිස් එක්කං ආවා. මෙහෙත් ලාච්චුව ඇතුලේ ලියක මහිම ඉන්නව වුනාට එයාට තව පොඩ්ඩක් ඉන්න කියලා මම මුහුදට පැන්නා එකොලහට විතර. දැනුයි නාලා ඉවර වුනේ.
මොනවද ඉතිං මම කියන්නේ? මුහුද කවදාවත් අපිට(මට) එපා වෙන්නේ නැහැනේ. කොයි තරම් බලන් හිටියත් කොයි තරම් රැල්ල පෑගුවත් කී සැරයක් නෑවත්. මුහුද කියන්නේ අබිං වගේ ඇබ්බැහි වීමක්. ඉතිං මෝසම් මුහුද කොහොම වෙන්න ඕනිද?
මේ කාලේ එක තැනක ඉදගෙන එක දිගට පොතක් කියවන්න ලැබෙන්නේ හරිම අඩුවෙන්නේ. අඩුම ගානේ දවස් 2ක් වත් කියවලයි එක පොතක් ඉවර කරන්නේ.. ඒත් අද මම මේ පිටු 232 එක හුස්මට කියවලා ඉවර කලා. අපූරූයි! ජේ.පී වන්නිආරච්චිගේ පරිවර්ථන භාෂා රටාවත් කථාවේ සාරය හා ගලා යෑමත් නිසා.. කාර්යාල සියළුම වැඩ අතපසු කරලා කියවන්න මම පෙළඹුනා..එතනින් නතර නොවී මේ සටහන ලියන්නත් ඒ දැනුණු හැගීම හින්දයි........
අවුරුදු 14 ක පිරිමි ළමයෙකු මුල් ක‍රගෙන ඔහුගේ ජිවිතේ සිදුවීම් කිහිපයක් වටා මේ කථාව ගෙතී තියනවා...සමලිංගික ආකර්ශණය.. ජිවිතයේ හිමි වීම් අහිමි වීම්.. යොවුන් වියේ ආදරය‍‍... තරුණ හැසිරීම් හා සිතුවිලි රටාව අපූරුවට ලියැවී තිබෙනවා.‍..
කියවන්න කැමති අය අනිවාර්යෙන්ම කියවන්න.. වයස ප්‍රශ්ණයක් නෑ.. මොකද අන්තර්ගතය තම තමන්ගේ ඥාණපරාසය තුල ග්‍රහණය කරගෙන රසවිදිය හැකි ආකාරයට මෙම පොත ලියවිලා තියනවා. පොඩි ළමයෙක්ට පවා රසවිදිය හැකි ලෙස‍ සංයමයකින් ‍ලියවී තියනවා..
අන්තිමටම කියන්න තියෙන්නේ පොතගැන දැනගන්න සලස්වපු සූ අක්කට ස්තූතියි.

Stupid Side of Love

What is love?
A mere illusion of hate and dismay?

We all join the game and hope to win what we play......
But what is the prize when we loose our own sanity?

Who are we to demand quality before quantity ?


Now love is not my subject so, I have no saying !
But it´s better to stay out than to be in and be praying to get out..

Love is too tricky, and gets you like a noose
Don´t think it´s safe, the rope isn´t loose

I don't feel safe

1. First of all a great big thanks should go out to one of my homie girls "Rachel"(bless her tomboy heart and the avid fascination + interest in debating with me ..without getting pissed in the middle) ... if not for her, I won't be writing this article at all !

This is a result of a long argument we had about the present situation in this country about one week ago over some heavy boozing and a party. This is something that fired up and fired down but later picked up again when I was dropping her at her place.... we sat in the car for nearly 3 hours "arguing" and the line that I am using " I don't feel safe in this country anymore" his one of her own lines which she kept on repeating every 2 minutes.

2. It's a long skit and I know most of you won't even go pass three para' s.. still never mind.

away with it then., I call this "I don't feel safe in this country anymore"

I wonder why we allow ourselves to feel safe in this country? I wonder about the people who don't worry about their situations, their lives, and their own worlds.

Why do you believe what those in power tell you? When, deep down, we all know they tell us these things so that they themselves can do whatever they please. They would say anything to keep us calm and supportive... to keep us submissive and quiet. And, when it suites them, they play on our fears--even keep us afraid and needy--to get what they want from us. I don't feel safe in this country anymore

Look around you, isn't that true? .. They accuse of you being a LTTE supporter if you ever raise your voice against the murder and endless violence going on up there as the "war", and the next thing you know that there would be a "white van" parked outside your house. How bloody pathetic as a country we can get? I don't feel safe in this country anymore


But the saddest part of all this is that WE LET THEM do it. We let them feed us this propaganda bullshit, and we eat it up, even thank them for it. We rarely if ever question them, never wonder why they are allowed to commit crimes, but the poor are not. Never wonder why they get away with MURDER, but a damned beggar cannot beg without a identity card or else end up in jail. I don't feel safe in this country anymore

We let our jails be overrun with 'hopeless' cases... fill them with people who are stuck there because they can't pay the bail along with incredibly violent criminals... what are creating? a social stigma of derailed criminals comes out of jails and mix with the society we live in. Sadly many of these people only had to pay less than 4,000/- bux to be free, yet they enter our society with hearts full of rage and hatred. In doing so, we kill any and all GOOD potential these people could ever have, teach them that the true ways to live are through drugs and violence, despite imprisoning them for doing these very things. I don't feel safe in this country anymore.

And, meanwhile, the rich bastard politicians sit in the "tree's of temple" feeding the monster. They SEDATE us with rhetoric, empty promises, materialism, and consumerism. Again, sadly WE BELIEVE THEM! We agree! I don't feel safe in this country anymore

We accept our bread and circuses while Rome burns around us. We accept the 'this, too, shall pass' mentality, without lifting a finger to change our situation. We accept and vote for leaders that lies. Do these vile creatures make you feel safe where you sit right here, right now? Do you accept what you are told... like a dog that obeys an abusive master? Do you feel safe knowing our leaders are breaking the law? Do you feel safe? How can you?
I don't feel safe in this country anymore

Dude, I hate you !

One of my good INDIAN friends just called me all the way from UK.

Him : Dude.. I hate you

Me : Why the heck is that ?

Him : I dunno, I just so fucking hate you

Me : What the fuck did I do to you eh ?

Him : I don't know whether I am right or just guessing.. but I just so fucking hate you right now!

Me : Look here dick face... if you think this is a good idea for a joke, just roll up the phone and stick it up your ass, I don't have time to listen to you bitching about hating me.

Him : Nah, man.. I am for real...She screamed your name

Me : Who ?

Him : My girl friend !

Me : WHAT THE FUUUUUUCKKKK ?

Him : She screamed your name at the end ! .. and I fucking hate you now !

Me : Dude, I never touched her.. or even eyed her man !

Him : I know.. that's why I hate you !

Me : Dude, you are making absolute no dog crap sense here mate

Him : She was DRUNK !

Me : oh... ok... soooooo... let me guess.. are you drunk too ?

Him : Yeah !.. me tooo

Me : Dude.. what's your name ?

Him: ... (says his name)

Me : You fucking idiot.. do you realize that your name is just one Syllable away from mine?

Him : ... SHIT !! SHIT SHIT !!!!!!! .....

Me : now what?

Him : I hate my self now ! .. I FUCKING HATE MY SELF NOW !

Me : Dude, get some sleep

Him: Ok... I hate my self now ! .... thanks for making me hate my self you fuck !

Me : Pray to god that I am not close by you dick head.. or I would just fucking kick your ass to oblivion right now !.. so shut the fuck up and get some sleep

Him : .. ok.. bye ! .. I hate you... no no... I hate me !


______________________

Ps. His name is Ranit Singh !... where the last name sounds very very close to mine :)