මේ ගෙවෙන්නේ අපේ රටේ හැම අස්සකම මුල්ලකම සිටින ජනතාව ප්‍රීතියෙන් ප්‍රමුදිතව ගෙවන දින කිහිපයකි.. ඉතිං මාද සතුටු නොවී කෙසේද? ජනතාවගේ සතුට කෙතෙරම්ද කියනවා නම් දොරින් දොර මාවතින් මාවත ජාතික ධජ ලෙලදෙන්නේය... පාපැදියෙන් පටන් ගන්ගෙන අන් සියළුම වාහන වර්ග වලද කොහේ හෝ ජාතික ධජයක් ලෙලදේ කොටින්ම ඒ පෙබරවාරි 4 වන දින සාමාන්‍යයෙන් සැමරෙන නිදහස් දිනයේදීවත් නොදකින්න ලැබෙන තරමේ ප්‍රමාණයකි.... හංදියෙන් හංදියේ කිරිබත් කැවුම් කෙසෙල් ගෙඩි කමින් ජනයා සතුටු වන්නේය....වාහන වල නැගි තරුණ පිරිස් ජයගොස නගිමින් මාවත් දිගේ යමින් සතුටු වන්නේය... සියල්ලෝ සමරන්නේ අභිමානවත් නිදහසකි... ඉතිං සියල්ලෝ සතුටු වෙති.... බුදුන්ගේ දහමින් ආශිර්වාද ලද්දාවූ අප දේශයේ අති මහත් බෞද්‍ධයෝ පවා කෙනෙකුගේ මරණයේදී ප්‍රීති වෙති... ඒ ආගමට පෙර රට නිසා විය යුතුය.... දේශප්‍රේමී..ජාතිඅනුරාගී ගීත සෑම ගුවන් විදුලි, රූපවාහිනී නාලිකාවකම ප්‍රචාරය වන්නේ තරගයට මෙනි.. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව ජාතියේ ප්‍රධාන සතුරා මරාදැමූ සතුටයි...උදා වූ නව නිදහසේ ජයගොසයි...!
මම ද ශ්‍රී ලාංකිකයෙක්මි.. මටද සතුටුය... නමුත් ඒ වෙනස් විදියේ සතුටකි... අවංකවම කියන්නේ නම් මම කිසිදු ආකාරයේ මරණයකින් සතුටු විය හැකි මනසක් ඇති කෙනෙක් නොවෙමි.. ඒයට වඩා මට සිතෙන්නේ මා මෙන්ම තවත් දියණියකගේ තාත්තා කෙනෙකු මරා දැමුණු බවකි.. මගේ අම්මාගේ ස්වාමියා මෙන් තවත් ගැහැණියකගේ ස්වාමියෙකු මරාදැමුණු බවකි.. එහෙත් ඔහු මගේ පියා හෝ මගේ මවගේ සැමියා මෙන් නොව මෙරට සිය දහස් ගණන් දියණිවරුන්ට පියා අහිමි කල අයෙකි.. තරුණ බිරින්දෑ වරුන්ට ආදරණීය සැමියන් අහිම කල තවත් සැමියෙකි එනිසා මගේ රටේ මිනිසුන් ප්‍රීති වෙති... මට එය නිවැරදි හෝ වැරදියැයි කිව නොහැක...! එනිසා මම නිෂ්ශබ්ද වෙමි... නමුත් මම සතුටු වෙමි... ඒ වෙනත් කරුණක් නිසාය...! ඒ කවදා හෝ නරඹන්නට යන්න මා සිතා සිටින සංචාරක ස්ථාන ලේඛනයට අළුත් ස්ථාන තොග පිටින් එක් වන නිසාය... යාපනයේ මිදි ලාබෙට කන්න ලැබෙන නිසාය... යාපනයේ තල් හකුරු සමග කොට්ටකිලංගු රස කර කර කන්නට ලැබෙන නිසාය... නිස්කලංකව නිලාවැලි වෙරලේ සති අන්තයක් ගත කරන්නට... ආරුගම්බේ සිට උදා හිරි සේම බැස යන හිරු නරබන්නටද මින් පසු වීසා ගැනීමට අවශ්‍ය නොවන නිසාය...! තරුණ පුතුන්ගේ සීල් කල මිනී පෙට්ටි මින් පසු ගමේ ගෙවල් වලට නොපැමිණෙන නිසාය..! එනිසා දිණු නිදහස මම සතුටින් සමරමි.
ඒ වෙනුවෙන් මම මුලින්ම ස්තූති කරන්නේ යුධ පෙරමුණේ සටන් වැදි පළමු ආරක්ෂක වළලු වල සටන් වැදි සාමාන්‍ය සෙබලන්ටයි... මක්නිසාද යත් සමන් කුමාරලා සුජිත් විදාණපතිරනලා ආලිංදියට ගොඩ වැදී අපට පෙන්වූ රූප ප‍ටිගත කරන්නට පෙර එම භුමියේම සටන් වැද මිය ගිය මළ සිරුරු ඉවත් කර පිරිසුදු කර අපට නරඹා ප්‍රීති විය හැකි පරිසරයක් සැකසුවේ ඔවුන්ගේ දෑත් වලින් බැවිනි. ඉන් පසුව සියළුම ත්‍රිවිධ හමුදා සේනාංකාධිපති වරුන්ටත් සියළුම වර්ගයේ නායකයන්ටත් ආරකෂක ලේඛම් හා ජනාධිපතිතුමන්ට ස්තූතිවන්ත වෙමි. එසේම බදු මුදල් ගෙවමින් කරක් උසට නැගි බඩු මිලෙන් හෙම්බත්ව සියල්ල දරා සිටි ජනතාවට ස්තූතිවන්ත වෙමි..!
සියල්ල අවසානයේ මට කීමට දෙයක් ඇත එනම් තවම යුද්ධය නිමා වී නැති බවයි..විදේශයන්ටවී සිටින කොටින්ගේ බළල් අත් තවම හරිවැටී ඇතුවා පමණි.. ඒවා යලි ප්‍රකෘති වීමට අප ඉඩ නොතැබිය යුතුය.. කෙළඹ හා අවට තවමත් මරාගෙන මැරෙන කොටියන් හා කොටි දෙනුන් සිටිය හැක.. ඒ සියළු බාධක වලින් රටක් ලෙස අප සටන් කර යුතුව ඇත...!
එසේම නිදහස් නිවහල් ජාතියක් ලෙස නෑගී සිටිමට අප අවසන් කල යුතු තවත් යුද්ධයක් ඇත. අවසානාවට එයට ඉලක්කයක් නැත. නමුත් බලකායක් ඇත. ඒ ආර්ථිකය වෙනුවෙන් ශ්‍රම බලකාය සටන් වැදිය යුතු යුද්ධයයි. පාසැල් ශිශ්‍යයාගේ පටන් සියළුම අංශ දක්වා අළුත් යුද්ධයට සුදානම් විය යුතුය.. අත ඇති කුමන හෝ ආයුධයක් ගෙන අප ඒ සටනට එක් සිත්ව සැරසිය යුතුය! බිලියන ගණනින් ගෙවා දැමිය යුතු ණය මුදල් මතින් අප රට හෙම්බත්වී සිටින්නෙමු... සංවර්ධණයේ පහළ මට්ටමේ සිටින අපි ඉහළට යායුතුය...! ඒ යුද්ධය නිමා වන දා අප සැබැ නිදහස් නිවහල් ජාතියක් වනු ඇත...! අද ජනපතිගේ ප්‍රකාශය ඇසීමට රටේ බොහෝ අංශ වල වැඩ කටයුතු නතර වී ඇත. ජනයා රූපවාහිනී ගුවන් විදුලි අභියස එය අසමින් සිටින මොහෙතේ ගෙවී යන්නේ පලදායී ලෙස යොදාගත හැකි මිනිස් ශ්‍රම පැයයි..! එම නිසා හදවතින් නොව බුද්ධියෙන් නිදහස භුක්ති විදීමට අප අදිටන් කරගත යුතුය...! අවසානයේ කොටි උණ්ඩයෙන්ම මිය ගිය කිදිර්ගාමර් මහතා අමාරුවෙන් සිංහල වචන ගැට හසමින් කල ප්‍රකාශයක් මම සටහන් කර තබමි " අපි වේගයෙන් වැඩ කරන්න ඕනි..."
මෙම ලිපිය ලිවිම පිනිස නිවා දැමු ගුවන් විදුලියේ ජනාධිපතිගේ ප්‍රකාශය නැවත ක්‍රියාත්මක කර මම වැඩ කරන්න යමි..යන්නට පෙර ලියමි.. "බැටන් එක යුද හමුදා බලකායෙන් ශ්‍රම හමුදා බලකායට මාරු වී ඇත... දැන් රේස් එක ඇත්තේ අපේ අතේය...."
මට කලින් ලිව්ව අයගේ ලිපි - සුදාරක
චමිල
